 |
|
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
|
| |
|
Volg MTMT ook op Facebook |
|
|
|
 |
|
| 2007, 2008, 2009, 2010 en nu 2011: de lustrumeditie van Mijn Tuin, mijn Thuis! |
|
| DOE MEE EN WIN EEN WAARDECHEQUE VAN € 650! (of één van de andere prijzen) |
|
|
Getuigenissen
|
|
| René Wellens, Molenstede |
|
 |
|
René Wellens en echtgenote Jenny schrijven in 2007 hun tuin in voor de eerste editie van 'Mijn Tuin, mijn Thuis'. Ze worden genomineerd en zijn meteen ook de allereersten die jury en pers op bezoek krijgen. Thuis in de Bosstraat prijkt op de kast een foto van hen beiden met Koen De Bouw en diens vrouw Chantal Leyers. Het koppel heeft dan ook fijne herinneringen aan hun deelname. Al had Jenny aanvankelijk zo haar twijfels.
|
|
"In het reclameblaadje hadden we gelezen dat er in de regio een tuinwedstrijd georganiseerd werd. We hebben foto's van onze tuin gemaakt, zelfs van op het dak, en onze schoonzoon heeft ze doorgestuurd. We hadden onze tuin nog nooit eerder opengesteld, behalve dan één keer op verzoek van de Landelijke Gilden. René is toen 's avonds onwel geworden door de stress, dus ik stond niet echt te springen om dat nog eens mee te maken. Maar, we hebben het er toch op gewaagd."
"De dagen voor het jurybezoek hebben we nog wat in de tuin gewerkt", herinnert René zich. "Ik was opnieuw zenuwachtig, maar toen het zo ver was, was het ijs al even snel gebroken. Vooral het feit dat een topacteur als Koen De Bouw en zijn echtgenote Chantal zulke eenvoudige mensen zijn, heeft ons aangenaam verrast."
Wat maakt, volgens René en Jenny, 'Mijn Tuin, mijn Thuis' anders dan andere tuinwedstrijden en hoe hebben zij hun eigen deelname ervaren?
"Veel van die grote tuinwedstrijden zijn niet voor iedereen toegankelijk. Vaak gaat het om zogenaamde toontuinen, is de deelname streng gereglementeerd en primeert het om de beste te zijn. Dat vinden wij absurd. Deelnemen aan 'Mijn Tuin, mijn Thuis' is echter heel eenvoudig en je doet met je tuin wat je wilt. Wij hebben de onze zelf aangelegd en daar zijn we nog altijd trots op, net als op onze nominatie. Bovendien lopen bij MTMT de bezoeken mooi volgens schema, kan je leuke prijzen winnen, en zelfs de krant of de televisie halen. Chapeau trouwens voor de organisatoren. Je moet het als makelaarskantoor maar willen doen, hè, en dan ook nog eens zoveel volk trakteren op spijs en drank tijdens de prijsuitreiking. Dat siert hen."
Zien we hen dit jaar weer?
"Zeker weten", klinkt René overtuigd. "Ik heb alle edities al gevolgd. Ik bekijk de foto's van de genomineerde tuinen op de website en probeer ze allemaal te bezoeken. Ook de prijsuitreiking heb ik nog maar één keer moeten missen, omdat we toen op Tenerife waren. Zolang de wedstrijd bestaat, zal ik er bij zijn."
Een goede raad voor wie nog twijfelt om deel te nemen?
"Dat maakt iedereen natuurlijk voor zichzelf uit, maar je moet het zeker niet laten voor de reacties als je niet genomineerd zou zijn. Het enige wat telt, is dat je zelf met hart en ziel van je tuin geniet."
|
|
|
|
|
|
| Jos Eyletten, Waanrode |
|
 |
Ook Jos Eyletten en zijn vrouw Annick beslissen na een advertentie in de regionale reclamekrant om hun tuin te kandideren voor 'Mijn Tuin, mijn Thuis', maar dan wel voor editie 2008. Een paar maanden later zijn ze de trotse eigenaar van 'de leukste tuin van het Hageland' en van een plantencheque ter waarde van € 650.
|
|
"We hebben beslist om mee te doen", vertelt Jos, "omdat we fier waren over onze tuin en omdat we hem graag aan anderen wilden laten zien. We hadden al wel eens deelgenomen aan 'Open Tuinen', maar ook toen hebben we geen entreegeld gevraagd, omdat het ons daar niet om te doen is. Winnen is natuurlijk plezant, maar voor ons was het al een eer om mee te mogen doen. De waardebon? Die hebben we nog maar gedeeltelijk opgesoupeerd. De rest is voor de aanleg van de tuin van onze dochter, die pas gebouwd heeft."
Wat maakt, volgens Jos en Annick, 'Mijn Tuin, mijn Thuis' anders dan andere tuinwedstrijden en hoe hebben zij hun eigen deelname ervaren?
"Het feit dat het helemaal geen park of professionele tuin hoeft te zijn, maar eerder een leuke liefhebberstuin. Ook dat je voornamelijk geïnteresseerde bezoekers over de vloer krijgt en relatief weinig toeristen, waardoor het geen onoverzichtelijke massa is die je tuin bestormt, en je met de meeste mensen wel een babbeltje kunt slaan. Dat maakt dan weer dat je zelf ook nog wat kunt opsteken, zowel van de jury als van de bezoekers. Ik leer immers graag bij. Het was voor ons echt een leuke ervaring, ook omdat iedereen zo vriendelijk was, zowel de organisatoren als de jury en Koen De Bouw, en omdat ze je na verloop van tijd nog altijd niet vergeten zijn."
Zien we hen dit jaar weer?
"Sinds onze eigen deelname zijn we telkens alle tuinen gaan bekijken en dat zullen we ook dit jaar weer doen. Als ze ons uitnodigen, komen we ook weer naar de prijsuitreiking. Die dag is altijd piekfijn verzorgd en er hangt een aangename sfeer. Je komt er intussen ook kennissen tegen met wie je bij kunt praten. Mensen herkennen ons trouwens ook altijd als bezoekers aan hun tuin of als ex-deelnemers aan de wedstrijd."
Een goede raad voor wie nog twijfelt om deel te nemen?
"Zeker inschrijven, want je verliest er niks mee. Het systeem van beoordelen is ook niet slecht: enerzijds zijn er de stemmen van de jury en anderzijds die van het publiek. Dat is een goed evenwicht. Eens je genomineerd zou zijn, moet je er wel hélemaal voor gaan. Niet voor de prijs, wel voor de eer."
|
|
|
|
|
|
| Familie Crauwels-Verbiest, Sint-Joris-Winge |
|
 |
2009 is het jaar van de inschrijving van Jetty Verbiest en haar echtgenoot Guido Crauwels, wier beslissing tot deelname voornamelijk door sociale overwegingen wordt ingegeven. Dankzij hun nominatie slagen ze alvast voor een stuk in hun opzet.
|
|
"Wij hadden bij één van de toenmalige sponsors een affiche zien hangen en zagen in een deelname aan de tuinwedstrijd een ideale gelegenheid om wat meer mensen te leren kennen", verduidelijkt Jetty. "Jarenlang hadden we van 's morgens tot 's avonds gewerkt en na het werk doken we da n ter ontspanning in onze tuin. Daardoor hadden we eigenlijk weinig contact met de buren. Ten tijde van onze inschrijving waren we nog niet zo lang gepensioneerd, dus toen we genomineerd werden, zagen we onze kans schoon om hen uit te nodigen voor een tuinbezoek. We waren van plan om papiertjes te bussen, maar van de organisatoren kregen we zelfs kaartjes. Die heeft onze kleindochter met de fiets bedeeld."
"We hebben zeker vijf of zes mensen uit de straat mogen verwelkomen", pikt Guido in. "Ook na de tuinendag hebben we nog lokale bezoekers gehad. En mensen van overal. Dat resulteerde in toffe babbels en nieuwe afspraken, bijvoorbeeld om bloemen te komen halen. We zijn zelfs gecontacteerd door een mevrouw die in mei met een groep onze tuin komt bezoeken."
Wat maakt, volgens Guido en Jetty, 'Mijn Tuin, mijn Thuis' anders dan andere tuinwedstrijden en hoe hebben zij hun eigen deelname ervaren?
"Het concept is oké. Wij hebben nog altijd goede herinneringen aan onze deelname. Het is positief dat gewone mensen uit de regio die niet noodzakelijk op een vakkundige manier met hun tuin bezig zijn toch hun creativiteit kunnen laten bewonderen. Wij leefden dan ook helemaal mee met de winnaars van vorig jaar. Die jonge mensen verdienden dat echt. Vooral leuk zijn de contacten met de bezoekers, maar ook die met de organisatie, of met Koen De Bouw, die tijdens een bezoek aan onze tuin meteen met zijn hand in onze composthoop graaide (lachend). Sommige van die contacten zijn trouwens al blijvend gebleken. Zo komen we al eens iemand tegen in de fitness, of vinden we elkaar terug op Facebook."
Zien we hen dit jaar weer?
"Ja, hoor. We zijn dit jaar zeker weer van de partij. We denken er niet aan om er mee te stoppen. Sowieso kijken we regelmatig eens op de website en volgen we de wedstrijd via Facebook. Vorig jaar konden we niet aanwezig zijn tijdens de prijsuitreiking en blijkbaar hebben we toen wat gemist. Het zag er knap uit met die karikaturen."
Een goede raad voor wie nog twijfelt om deel te nemen?
Guido: "Geen drempelvrees hebben. Als je je tuin graag ziet, groot of klein, láát 'm dan zien. Doe gewoon mee." Jetty: "Een tip voor toekomstige genomineerden: vraag bezoekers om je achteraf mooie foto's van je tuin te bezorgen. Zo zie je 'm ook eens door andere ogen." |
|
|
|
|
|
| Familie Vanoost-Willems, Langdorp |
|
 |
Kristof Vanoost en Edith Willems twijfelen oorspronkelijk of ze hun tuin wel zouden inschrijven voor 'Mijn Tuin, mijn Thuis', editie 2010. De omschrijving van de wedstrijd haalt hen over de streep en geheel onverwacht worden ze de nieuwe trotse bezitters van 'de tofste tuin van het Hageland'.
|
|
"We kwamen op het spoor van de tuinwedstrijd via een nieuwsbrief van ERA Janssens & Janssens", herinnert Edith zich. "We hebben eerst goed de definitie van het concept gelezen, voor we de knoop doorgehakt hebben om onze tuin in te schrijven. Het ging hem niet om pronk-, museum- of designtuinen, maar om een gezellig, knus, origineel verlengstuk van het thuisgevoel. Voor ons dekte die vlag heel goed de lading."
"In eerste instantie hebben we deelgenomen, omdat we zo een geldig excuus konden hebben voor een eigen opentuinendag. We wonen hier nog niet zo lang, dus het was een manier om vrijblijvend onze buren beter te leren kennen. Bovendien hadden we niks te verliezen. Werd onze tuin niet geselecteerd, dan was hij tenminste voor een tijdje in orde. De waardecheque voor nieuwe tuinmeubelen was uiteraard mooi meegenomen. Die gaan we trouwens deze maand proberen te verzilveren."
Wat maakt, volgens Kristof en Edith, 'Mijn Tuin, mijn Thuis' anders dan andere tuinwedstrijden en hoe hebben zij hun eigen deelname ervaren?
"Onze ervaring was zeker positief, nuttig ook. Oké, in het begin was er een beetje stress mee gemoeid, omdat je niet weet waar je aan te verwachten, welke foto's je het best instuurt en zo, maar tegelijk is het ook wel eens leuk om over je tuin na te denken. Zo heeft Kristofs vader, die in zijn vrije tijd tuinen keurt in 'de Vlaanders', toch een beetje gelachen toen hij hoorde over onze intentie om deel te nemen aan een wedstrijd. Hij stelt zich namelijk al eens vragen bij het concept van onze tuin (lacht)."
"Naast de laagdrempeligheid van het evenement, is het ook een pluspunt dat je die dag mensen ontmoet van wie je nog kunt bijleren, bijvoorbeeld over snoeien. Zo wist Koen De Bouw ons meteen te vertellen dat we van onze jonge notenbomen nooit dikke vruchten moesten verwachten. Advies dat we ter harte hebben genomen en waar we iets mee gaan doen, ook al betekent dat voorlopig het aangename vooruitzicht op een hangmat opgeven."
Zien we hen dit jaar weer?
"Voor de tuinbezoeken moeten we dit jaar forfait geven, omdat we dan met de hele familie op weekend zullen zijn, maar misschien komen we wel naar de prijsuitreiking in oktober.
Een goede raad voor wie nog twijfelt om deel te nemen?
"Je niet laten afschrikken. Het gaat immers niet om praaltuinen, maar om een stukje van je eigen leefwereld, het verlengde van je thuis. Je moet ook niet meedoen om te winnen, maar omwille van de andere voordelen, zoals het contact met lotgenoten, tuintips en andere suggesties. Wij hadden écht niet gedacht dat we zouden winnen, daar zijn we nooit van uit gegaan."
|
|
|
|